Kremlin'e yakınlığı ile bilinen ünlü Rus siyaset bilimci ve Global Affairs dergisi genel yayın yönetmeni Fedor Lukyanov, 2026’ya girerken küresel siyasetin yeni bir kırılma eşiğine geldiğini söyledi. Ukrayna’dan ABD ile ilişkilere, Avrupa’nın içine düştüğü kimlik krizinden Rusya’nın yakın çevresindeki dengelere kadar geniş bir çerçeve çizen Lukyanov’a göre, 2026 yılında Ukrayna konusunda bir barış anlaşması ihtimal dahilinde olsa bile bu Batı ile yaşanan yapısal sorunları ortadan kaldırmayacak. Rus uzmana göre askeri mantık, Kiev’in direnme kapasitesinin zayıflamasıyla tükenme noktasına yaklaşıyor ve olası seçimler, barışın meşruiyeti açısından belirleyici olacak.
K. Pravda'ya demeç veren Lukyanov, Rusya açısından masada kimin oturduğunun kritik olduğunu vurguluyor: " Ukrayna’da yapılacak seçimler, olası bir barış anlaşmasının gerçekten yetkili ve meşru aktörler tarafından imzalanabilmesi için gerekli."
Zelenskiy sonrası dönemde Kiev’de benzer bir siyasi yapının ortaya çıkabileceğini düşünen Lukyanov, yine de gerçekliği daha net gören figürlerin sahneye çıkmasının davranışlarda daha fazla makullük yaratabileceğini söylüyor. ABD cephesinde ise Donald Trump’ın barış girişimleri için zamanının sınırlı olduğunu, ilkbahara kadar somut sonuç alınamazsa Washington’un bu dosyadan çekilebileceğini öngörüyor. Lukyanov, Trump’ı sürecin nedeni değil sonucu olarak tanımlıyor ve Amerikan elitlerinin küresel liderlikten geri çekilmek için onu bir araç gibi kullandığını savunuyor.
Avrupa’yı ise derin bir kimlik krizi içinde gören Lukyanov, kıtanın artık kurumların değil, ulusal liderlerin ve dar çıkarların yön verdiği bir dünyaya uyum sağlayamadığını düşünüyor. ABD’ye askeri bağımlılığın büyük riskler yarattığını söyleyen analist, Avrupa’daki siyasi liderlik kalitesinin düşüklüğünü en büyük zayıflık olarak görüyor. Ona göre bu durum, özellikle kriz anlarında kontrolsüz ve tehlikeli kararların önünü açabilir. Rusya’nın bu ortamda soğukkanlılığını koruması gerektiğini vurguluyor.
Asya cephesinde Çin ve Hindistan’ın giderek daha belirgin roller üstlendiğini söyleyen Lukyanov, Çin’in Rusya için vazgeçilmez bir ortak olduğunu ama gerçek anlamda bir müttefik sayılamayacağını ifade ediyor. Çin’in yalnızca kendi çıkarlarına bağlı kaldığını, Hindistan’ın ise çok yönlü bir denge siyaseti izleyerek hem Batı’dan hem de Rusya’dan fayda sağladığını belirtiyor. Putin’in Hindistan ve Vietnam gibi ülkelere yaptığı ziyaretleri de bu çerçevede okuyor ve bunun Çin’e karşı değil, Rusya’nın tek seçeneğe mahkum kalmaması için yapılan bir dengeleme hamlesi olduğunu söylüyor.
Eski Sovyet coğrafyasına dair değerlendirmelerinde Lukyanov, bu ülkelerin Ukrayna deneyiminden önemli dersler çıkardığını, Batı’ya sığınmanın her zaman güvenli bir seçenek olmadığını gördüklerini ifade ediyor. Rusya’nın da komşularıyla ilişkilerini daha gerçekçi bir zemine oturtmak zorunda kaldığını savunan Lukyanov’a göre Moskova artık duygusal bağlılıklar yerine soğuk bir çıkar ve gerçeklik hesabı yapıyor. Rusya’nın yakın çevresinde özel çıkarlarının süreceğini kabul eden analist, bununla birlikte bu ülkelerin kendi mantığı ve yönelimi olan ayrı devletler olarak görülmesinin kaçınılmaz hale geldiğini vurguluyor.
12.1.2026