TürkRus.Com yazarı İsmail Boy'un hep eleştirdiğimiz bir yönü var: Ayda bir, yani çok seyrek yazıyor! Takdir edip kıskandığımız yanı ise, biz Moskova'da rutin haberlerle uğraşırken, o ülkenin taşrasında dolaşıyor, yaşamın nabzını tutuyor ve "içeriden" yazıyor. İşte bu ayki yazısı: "Bir 1 Eylül daha, Rusya’da “okulların açıldığı gün” olarak geleneği yaşattı.  Rusya 1 Eylül’den asla taviz vermiyor. Cumartesi  gününe bile rastlasa okullar 1 Eylülde açılmak zorunda. Sekreterimiz Yana’nın  7 yaşındaki kızı Kira da bu mühim günde okula başladı.  Bagarods’daki 3 numaralı okula ilk adımını attı. Bu okulda Kira’nın  annesi Yana ve anneannesi Elena Mihailovna  da okumuş.  Merak ettim acaba Türkiye’de hangimiz annemiz ve anneannemizin gittiği okulda eğitime başladık?"

Rusya’da ilk öğretim 11 yıl mecburidir, daha sonra üniversite devam etmek  kişinin arzusuna  ve maddi durumuna bağlıdır. Devlet bütçesinden pay alan üniversiteler parasız ancak oldukça ağır bir giriş sınavı ile kabul ediliyor. Paralı üniversiteler ise daha hafif bir sınav ile kabul ediyor. Ayrıca arzu edildiği takdirde 9’uncu sınıftan   sonra okuldan ayrılıp herhangi bir teknik okulda 2 yıl okuyup meslek sahibi olunabiliyor.  Teknik okulu bitirenler de üniversite sınavlara katılabiliyorlar.

Saat 11.00 gibi okulun önüne gittiğimizde tam bir çiçek bahçesine girmiş gibi olduk,  tüm öğrencilerin ellerinde rengarenk  buketler  vardı,   okul açılışı gününde öğretmenlerine verilmek üzere getirmişlerdi,

Erkek öğrenciler koyu renk takım elbise beyaz gömlek ve kravatlı, okula yeni başlayan bazı küçük erkekler  papyon  takmışlardı, Kız çocukları ise beyaz uzun çorapları, renkli babet pabuçları, koyu renk etek ve beyaz bluzlarının içinde cıvıl cıvıldı, ayrıca her kız öğrencinin saçında kocaman  beyaz dantel  kurdeleler tutturmuşlardı, özel bir üniformaları yoktu.

Anne babalar resmi olarak boşanmış olsalar bile bu  özel günde çocuklarını yalnız bırakmamaya gayret ediyorlar,  O küçük yavrucağa,  okula  başlamanın  ne kadar önemli bir olay olduğunu daha ilk gününden  gösteriyorlardı.

Okulun bahçesinde toplanan aileler,  çocuklarını pedagog (ögretmenlere) teslim ettikten  sonra biraz arka planda kalıp ön sıralarda saf tutan ilköğretim  1 sınıf öğrencileri için yapılan okulun açılış törenlerini  izlemeye başlıyorlar.

Açılış protokolü sırasında  okul yöneticilerinin yaptıkları konuşmalarda,  okula yeni başlayan birinci sınıf öğrencilerine sanki büyük insanlarmış gibi hitap ediyor olmaları çok dikkat çekiciydi,  11 yıl aynı binada bu öğretmenlerle kalacak olan bu öğrenciler, kendilerinin bu insanlar tarafından  ciddiye alındığını görünce okula ve öğretmenlere yaklaşımları da daha başka oluyordu  sanırım.

Konuşmalar bitince okula  yeni başlayacak  çocukların arasından kızlı erkekli  8 küçük öğrenci sahneye çıkıp her biri sırayla okul ile  ilgili şiirler okudu.  Sekreterimiz Yana’ya  küçük Kira’nın da aralarında bulunduğu bu çocukların ne zaman bu şiirleri ezberlediğin sorduğumda  3 gün önce tüm ebeveynler ve öğrencilerin okula  öğretmenleri  ile tanışmaya geldiklerinde idareden  gelen teklif ile öğrenciler arasından istekliler seçilip şiirlerin teslim edilmiş olduğunu öğrendik.

Daha sonra küçükler yerlerini büyüklere bıraktı bu kez 3 kız, 3 erkek son sınıf öğrencisi  çeşitli şarkılar ve danslarla gelenleri eğlendirmeğe çalıştılar.

Ve nihayet büyük an geldi çattı, Okulun en genç ve en yaşlı iki öğrencisi el ele tutuşup, ellerinde tuttukları  okul zilini çalarak  bahçede  tur attılar ve öğrencileri sınıflarına davet ettiler.

Sınıf mevcutları olan 25 er kişilik guruplar halinde okuldan içeri girmeye başladılar, Ebeveynler dışarıda beklerken öğrenciler  sınıflarında öğretmenlerine  getirdikleri çiçekleri verip öğretmenlerinin de onlara  verdiği   balonlar ve okul ile ilgili bilgileri alıp yarım saat içinde  okul bahçesinde kendilerini  bekleyen ebeveynlerin yanına koştular.

İşyerime dönerken,  Okula yeni başlayan çocukların devlet tarafından bir yıl ücretsiz olarak sigortalandığını öğrendiğimde,  bundan 15-20 yıl öncesine kadar  benim ülkemden daha az gelişmiş bir  ülke olarak saydığımız Rusya’nın   çocuklarına ve eğitime ne kadar önem verdiğine kıskanarak baktım.

Her yıl 1 Eylül tarihi Rusya’da  ıkula başlayan bu küçük insanların en büyük bayramı  oluyor.   Lakin Rusya,  onlara bu bayramlarının anlamını veren büyükleri  sayesinde dünyanın en fazla okur yazar oranına sahip ülke oluyor.

4.9.2010