Rusya’da tüketici kredilerini ev ya da araba sahibi olmak isteyenlerden başka, hali vakti yerinde olup da özel yaşamını doğrultmak isteyen vatandaşlar kullanmaya başlarsa ne olur? Komsomolskaya Pravda gazetesi, sonu hüsranla sonlanan bir “kredi öyküsü”nü okurlarıyla paylaştı: “Mihail Samaylov, arabası, evi ve kendi işi olan hali vakit yerinde bir vatandaştı. Tek eksiği, aşktı...” 

“İlk evliliği hüsranla biten ve artık 45’ine merdiven dayayan Mihail,  yalnızlıktan kudurmak üzereydi. Ve tam bu sırada karşısına o çıktı. 20 yaşındaki bir üniversite öğrencisiyle flört etmeye başladı. Hatun onu seviyor muydu, belli değil. Ama ondan aldığı pahalı hediyelerin tadını çıkarıyordu. Onun sayesinde şehrin en iyi restoranlarında yemek yiyip, yurtdışında tatil yapıyordu.

Mihail artık para yetiştirememeye başladı. Ve giderleri azaltacağı yerde, kredi almayı tercih etti. İlk başta 150 bin ruble aldı. Sonra 500, bir 500 daha... Yalnızca 1,5 yıl içinde Mihail’in kredi borçları 3 milyon rubleyi buldu. İşleri de gittikçe kötüleşiyordu. En son krediyi işinin üzerine ipotek koydurarak aldı.

Bankalar borçlarını geri istemekten bıkmaya başladılar ve Mihail’in işine el koyuldu. Evini ise polis mühürledi. Hatun bu durum karşısında eşyalarını topladı ve kapıyı vurup gitti. Mihail kendini içkiye vurdu.

Onu benim yanıma getirmelerinden önce bir hafta arabada yatıp kalkmış ve yalnızca kanyakla beslenmiş.” diye devam ediyor psikolog Lipiya Mihaylova. “Buna benzer durumlarla beş kez daha karşılaştım. Hepsinin hastalığı aynıydı: 'kredi-manya'!”

21.02.2008