|
Bir mektup, bir ses, bir tebessüm: “Sabah 05.19... Sitede 29 misafir var." |
 Bazen en sıkıntılı, en zor ya da en sıkışık zamanınızda bir mesaj, bir telefon, bir mektup gelir ve yüzünüze fiyakalı bir tebessüm oturur. "Boşa mı kürek çekiyoruz?" diye aynanın karşısında sorgu sual ettiğiniz bir dönemde içiniz rahat eder. "Bu kadar sıkıntıya değer mi?" diye dertlendiğiniz bir anda bütün kaygılar, tereddütler tuz buz olur. Ve siz yola daha da bir hevesli, korkusuz devam etmek için çöl ortasında "benzin ikmali" yapmış hissedersiniz kendinizi. İşte tam da öyle oldu. Bir TürkRus.Com okurundan mektup geldi ve bütün dünyamız değişti. Suat Taşpınar "EDİTÖR'DEN" köşesinde yazdı:
Sabah 8 civarı, "Ne var ne yok?" diye TürkRus.Com'a girip posta kutumu açtım. Şu özel mesaj "günaydın" dedi:
"Sabah 05:19 Haril haril ceviri yetistiriyorum. turkrus.com'a giriyorum ve nitelikli, icten bir adrese nasil ihtiyac oldugunun kanitiyla karsilasiyorum: Sitede 29 misafir var.
Bu siteyi seviyorum ve bu duygumda yalniz degilim. Basarilarin devami dilegiyle.
Şadan" Uzun lafa gerek yok. Bu içten mesajlar geldikçe, bu site hep olacak. Çoğu kez kendimizi yankısız bir vadide boş yere bağırdığımız hissiyle başbaşa bulsak da, sesimizin bazen incecik çatlaklardan sızıp bir yerlere ulaştığını fark etmek bizi ateşleyecek. Teşekkürler herkese. Bu siteye değer veren herkese... Ve son bir not: Sitemizi her gün ziyaret edenlerin sayısının (single visit) 1000'i geçtiği günler sık olmaya başladı. Tevazuya gerek yok mu acaba? Yoksa "Maya tuttu" demek için çok mu erken hala? |
