Avrupa’ya gitmek isteyen bir ay evvelden bin tane belge hazırlıyor, ‘Şengen’ vizesi ‘yengen’ olmasın diye ter döküyor... ABD’ye niyetlenen eli yüreğinde, vize görüşmesine üç kulhuvallah bir elham okuyarak gidiyor, içinden adak adıyor. İş Rusya’ya gelince sanırsınız ki Afrika’nın bir kabile devletine yolculuk  edilecek: Sabah pasaportu verip akşam vizeli geri almayınca veryansın ediyor yurdum insanı. Bu işte bir gariplik yok mu?

Ama artık tren makas değiştiriyor.
Bu ezberler bozulacak. Alışmamız lazım.
Rusya’da vizesinden çalışma iznine kadar herşeyden şikayetçi olanların ağzını bozmadan evvel kendi kör düzenini  bozması lazım.
İşin rengi değişiyor. Kör topal da olsa.
Kayıt sistemi hayatın her alanında yaygınlaşıyor. Bazen haddinden fazla sıkılaşarak. Şikayet etmek değil alışmak lazım.
İsyan etmek değil intibak etmek lazım.
Türk vatandaşları bazen bu ülkede yabancı olduklarını unutuyorlar. Fazla gaza geliyorlar. Kimileri oyunun kuralını koymak istiyor. Oysa yabancı olduğunuz, misafir olduğunu ülkede ‘kuralı koyan’ değil, ‘kurala uyan’ olmak zorundasınız.
Sizi kimse burada zorla tutmuyor.
Ya devenizi güdeceksiniz, ya kendi diyarınıza döneceksiniz.
Rusya yeniden ‘büyük devlet’ olma yolunda. Merdivenleri birer ikişer tırmanıyor.
Kasası dolu. Cephaneliği sağlam. Morali süper. Kendine göre ‘düzeni’ de sağlam.  Elin dayattığı şekliyle demokrasiye halkın çoğunluğu burun kıvırıyor. Ahali ya halinden memnun, ya da memnunmuş gibi yapıyor.
Halkın önüne iki sandık koysanız...
Birincisinde ‘Eski devri özlüyor musunuz?’ diye sorsanız çoğunluk ‘Evet’ der.
İkincisinde ‘Eski devre dönelim mi?’ deseniz çoğunluk ‘Hayır’ der.
İşte bu sistemin içinde yavaş yavaş ‘büyük devletler’ ne yapıyorsa Rusya da onu yapacak. Yapıyor da.
Nasıl ki ipini koparan ABD’ye, AB ülkelerine kapağı atamıyorsa...
Nasıl ki buralara gitmeye dün karar veren bugün elinde vizeyle ilk uçağa atlayamıyorsa...
Nasıl ki iki gariban işçiyi ellerinde malalarıyla, turist vizesiyle içeri sokup, mezbelelikte yatırıp, birkaç yüz dolara köle gibi çalıştırmak isteyenin aklına ABD’ye, Avrupa’ya gitmek gelmiyorsa...
Nasıl ki alemin en iyi eğitimli profesyoneli bile olsan, çalışma-oturma iznini o ülkelerden şıp diye alamıyorsan...
Üç vakte kadar Rusya’da da durum o hale gelecek.
Bundan kaçış yok.
Ezberler bozuluyor, bozulacak. Herkes gardını alsın.
Nasıl ki artık millet birkaç yüz doları bile nakit ödeyemeyip bankadan resmi transfere dönmek zorunda kalıyorsa...
Nasıl ki gümrüklerin kevgir olduğu günler tarihe karışıyorsa..
Hayatın her alanında, ‘yabancı’ olmanın şekil şartları yerine getirilecek…
Başka çaresi yok.
Şikayet etmek, ağlaşmak değil, gereğini yerine getirmek lazım.
Rusya’nın kolay lokma olduğu günler geride kaldı.
‘Hayatın hangi alanında bu standartlara ulaşıldı ki sıra viesinden çalışma iznine, gümrüğüne, bankacılık sistemine geldi’ diye burun kıvıracaklar çıkacakdır.
Eh be güzel kardeşim, sen zaten bu ülkede hayatın  boşluklarını doldurabildiğin için ekmek kazanabiliyorsun, unuttun mu?
Kimse senin kadar çalışmadığı için, kimse senin katlandıklarına katlanmadığı için, senin hizmet kaliten, fiyatın, malın, ürünün o  boşlukları doldurduğu için para kazanıyorsun.
Eğer her şey ‘ideal’ olsa sana bu memlekette ihtiyaç kalmazdı ki?
Sızlanma, yabancı olduğunu unutma, ‘büyük devlet’ resflekslerinin biraz hoyratça da olsa geri dönüşüne alış.
Rusya kendini diğer büyüklerin hizasına böyle yükseltmek istiyor. Sıkı düzene geçiş adım adım ilerliyor.
Konumunu, durumunu, statünü asla unutma.
Zaten unutursan da hatırlatılar sana...

20.9.2007