Suat Taşpınar, pazar günü Radikal'deki "Gece Gündüz Moskova" köşesinde yazdı: Kendiniz ettiniz, kendiniz buldunuz. Hiç ağlamayın. 'Adil olanın' değil, 'güçlü olanın' her zaman 'haklı' çıktığını siz öğrettiniz dünyaya. Başka türlüsünü de yapabilirdiniz. Hazır duvarlar yıkılmışken, 'Soğuk Savaş'ın tabutu çivilenmişken insanlığa insan gibi örnekler sunabilirdiniz. Dünyanın tek efendisi iken, daha yaşanası bir dünya için uğraşabilirdiniz. Yine de "Oh olsun" diyemiyorum. Dilim varmıyor.

Putin konuşuyor, Bush konuşuyor. Örtülü tehditler havada uçuşuyor. 'Soğuk Savaş' rüzgârları, kapıyı bacayı gıcırdatıyor. "Bindik bir alamete, gidiyoruz kıyamete" dedirtecek gelişmelerin tanığı oluyoruz. Putin Münih konuşmasında belki de son ihtarı verdi. "Durun, düşünün" dedi. Ama Atlantik'in öbür yakasındaki Neo-con'lar kutsal yemini etmişler; dönmüyorlar. Irak'la başladık, İran sırada, şimdi de Avrupa'ya füze kalkanı ile 'gelecek' hesapları yapılıyor.

Kendiler her zaman 'mavi kuvvetler', yani 'dost'lar. Kimin 'kırmızı kuvvet' olduğuna da hep onlar karar veriyor. Kimin tehdit, kimin tehlike olduğunu onlar söylüyor. Ve açıkça itiraf etmeseler de, ne düşündüklerini biliyoruz: Ortada ekonomik açıdan güçlenen bir Rusya var. 'Süper güç' tacını geri almaya yeminli bir rakip var. Kendilerinin tüm hatalarını avantaja çeviren, Arap-İslam dünyasındaki tepkileri bile kendi hanesine artı yazdıran, şimdiden 'enerji süper gücü' olan bir Rusya duruyor. Yanında da Çin yükseliyor.

Putin'e kızabilirsiniz, Rusya'nın 'SSCB'leşme' sürecinde olduğunu düşünebilirsiniz, muhalefetin bastırıldığını, zaten bu topraklarda hiçbir zaman olmayan demokrasinin iyice ötelendiğini söyleyebilirsiniz,

o ayrı bir bahis. Ona Rus halkı karar verir. Asıl odak noktası, Rusya'nın dünyada gücünü ve etkisini artırdığı, Batı'nın çıkarlarına ciddi bir tehdit oluşturduğu, artık her hamleye karşı hamleyle cevap verecek hale geldiği gerçeği. İşte bir soru tam da bu noktada önem kazanıyor: Rusya oyunu kurallarına göre mi oynuyor, yoksa oyunbozanlık mı ediyor?

20 yıldır 'dünyanın efendisi' olanların bu soruya cevap vermesi lazım. Kuralları siz koydunuz, Putin bugün sizin kurallarınızla oynuyor. Güçlü olduğu için, en az sizin kadar haklı olduğunu düşünüyor. Ve korkarım böyle de devam edecek. Siz beş füze koyarsanız, o on füzeyle cevap verecek. Sizin imza atmadığınız anlaşmayı o da yırtıp atacak. "Doğalgaz karteli kurulmasını yasaklayan" kararlarla ve "Çekya'ya İran tehdidine karşı füze koyuyoruz" demeçleriyle komik duruma düşmeden yüzleşin bu gerçekle. Artık Rusya'ya bakınca eski SSCB'yi görür gibi oluyorsunuz ve telaşınız anlaşılır. Rusya da buna cevap vermeye hazırlanıyor, o da anlaşılır. Sorun, karşınızda her dediğinize "Eyvallah" demek zorunda kalan, IMF'ye avuç açan, yoksul ve harap düşmüş memleketin Yeltsin'i değil; kasası dolu, morali yüksek bir memleketin dünyada sizin aleyhinizde esen rüzgârı da arkasına alan Putin'i var.

Üstelik 'Gidiyor' diye ellerinizi ovuşturmakta da acele etmeyin. Gideceği yer sakin bir emeklilik hayatı değil, 'Bir bilen, bir gören' olarak ipleri elinde tutacağı bir perde arkası. Tutar mı, tutmaz mı, o ayrı mesele. Ama demem o ki, işi bu hale getiren aslında sizsiniz. Hiçbir gücün at sineği gibi tepenizde dolaşmadığı son 20 yılda daha adil bir dünya yaratmak için uğraşsaydınız, bugün füzelerinizi gömüldükleri yerden çıkarmanız

gerekmeyecekti. Ama ne zaman ki 'kutsal metinler'den beslenerek dünyayı yeniden şekillendirme misyonuna soyundunuz... Ne zaman ki petrol ve silah lobileriniz daha çok kazanmak için dünyayı biraz daha karıştırmak gerektiğine sizi ikna etti, o günden beri Pandora'nın kutusundan fırlayan kötülüklerin dansı hızlanıyor. Ortak paydamız 'aynı gemide' olmamız. Siz bunu anlayana kadar bu dans sürecek. Artık kimin kırmızı kimin mavi kuvvet olduğu muamma.

29 Nisan 2007