Şaşakalırım Moskova’nın ardından!

Hayatı kurcaladığınız  her metropol sürprizler sunar ama iş Moskova’ya geldi mi sanki biraz fazlalaşıyor bu sürprizler. Moskova kutu ben Pandora misali, ‘Bakalım bu kez ne çıkacak?’ diye de  bir uğraşımız olmasa da bu şehirden ‘anı’sız ayrılmak ne mümkün!

Metrolardaki rutin polis kontrolleri, rastgele çevirip bindiğimiz taksi niyetine arabalardaki çoğu trafik canavarı şoförleri  saymazsak, bu seferki Moskova turumuz vukuatsız sonlanacaktı. Eğer dönüş günü sabah erken saatte havalimanında olmak için bir akşam önce duraktan rezerve ettiğimiz taksi şoförünün azizliğine uğramasaydık! Saatinde kapıda olan arabayı görünce de pek bir rahatlamıştık oysa.

Vedalaşma faslının telaşı mı, yoksa gerçekten ağır olması mı bilemiyorum, bavulu yerleştirirken yardım istemesi de dikkatimizi çekmedi, evin sokağından ana caddeye çıkarken çalan kornaları da fark edemedik herhalde! Geniş Moskova caddelerinde gaza basmaya başlayınca “Yine çattık!” dedim içimden. Her şey ilk ışıklarda dönüp havalimanının adını tekrar sorunca gelen koku ve suratının kırmızılığı ile ortaya çıktı! Benzer vaka duymuştuk ama ayağımıza gelen ilk “Sarhoş Şoför” idi bu!

Şans ancak şehir içinden çıkana dek yardım etti, kelle koltukta başlayan yolculuk beklenen sona ulaşmakta gecikmedi. Havalimanına az kalmıştı ki, öndeki araç ile tatsız bir biçimde tanışınca, uçağı kaçırma telaşına can havli de ekleniyor ve bavulu kaptığımız gibi kendimizi dışarıya atıp bizi yetiştirecek yeni bir araç bulma derdine düşüyoruz.

Günlük  sürpriz kontenjanımız dolsa da önümüzde duran siyah  renkli, camları da siyah film kaplı Audi A6’nın kapısını çaresiz ama umutla açıyoruz. Şoför koltuğunda genç bir bey ve yanında son derece hoş bir hanım bavulu işaret ederek neresi diyorlar. Şeremetyevo II yanıtına ise ‘Davay’la karşılık veriyorlar. Rotamızın aynı olduğunu tahmin etmişler zaten. İlgi ve güler yüzleri, Rusça’da tıkanan sohbetin İngilizce devamı pek alışık olmadığımız Moskova manzaralarından. Her sezon olduğu gibi Milano’ya alışverişe gidiyorlarmış. Yeni Ruslardan oldukları takı ve kıyafetlerinden belli. Daha önce İstanbul’a iki, Antalya’ya bir kez gelmiş, üç günlük de mavi yolculuğa çıkmışlar. Bu yaz da Nice’de ev kiralayacaklarmış.

Bu çiftle sohbetin ardından havalimanındaki check in kuyruklarında dikkatimi çekti: İstanbul uçağının Türk işadamı, çalışan kesim, ve Rus iş kadını gibi mütevazı bir yolcu profili varken Milano, Paris, Nice uçaklarının marka giyimli, yanında boş bavul taşıyıp, kalabalık kuyruklar oluşturan Rus yolcuları var. Belli ki amaç alışveriş, gezmek. Rusya’da gelir düzeyi artınca haliyle rota da Avrupa’ya kayıyor.

Dünyaca tanınmış marka ve modacı sayımız bir elin parmaklarını geçmese de dünya çapında olması ile övündüğümüz çok sayıda alışveriş merkezimiz ve caddelerimiz var.

Bizim Nişantaşı, Bağdat Caddesi koruma güzelleştirme dernekleri ve dünyada sayılıyız diyerek sadece bizlere reklam yapan bilumum alışveriş merkezi derneklerini falan düşündüm. Dünya sıralamamızı, hangi markaların satıldığını keşke bize değil de Moskova’dan alışveriş için Avrupa’ya giden kesimlere de anlatabilseler… Butikleri, caddeleri, dünya markaları, dev merkezleri ile İstanbul’da alışverişin  Osmanbey ve Laleli’den ibaret olmadığı doğru bir tanıtım ile artık Moskova’da da anlatılmalı. 
Milano veya Paris yerine İstanbul…Neden olmasın?