Bir kere baştan altını çizeyim. Rusya, Türk emlakçılar için son derece güzel bir pazar. Yani Akdeniz ve Ege sahillerinden Ruslara gayrımenkul satmak mümkün. Ama işin vahim tarafı, bizim kimi emlakçıları “şark kurnazı”  tavırlarla Rusya’ya bakmaları... Sorun, Rus pazarının önemini ve zorluklarını idrak etmeden, “uzaktan kumandayla” Ruslara emlak satılabileceğini sanmaları...

Eş, dost, arkadaş kanalıyla bu aralar o kadar çok emlakçı aynı soruları yöneltiyor ki, herkese “toptan” bir cevap vermek farz oldu.

Ey dostlar! Bir kere bazı Rusların kolay para kazandığı ve harcadığı doğru olsa bile, son tahlilde para yoldan toplanmıyor. Türkiye’de son bir yılda büyük bir gazla emlak fiyatları uçtu diye, 3 liraya mal ettiğiniz villaları 33 liraya satacağınızı düşünmeyin. Malın fiyatını "üstüne koyan" satıcıdır, ama "belirleyen" alıcıdır. Antalya, Kemer, Bodrum dolaylarından bu tarafa üflenen fiyatlara bakınca insanın kanı donuyor: 200-300 bin dolara minicik yazlık evleri ‘kakalamak’ isteyenler az değil. Kurunun yanında yaş da yanıyor. Gerçekten o paraları hak eden çok özel- pek güzel projelere imza atanlar da bu harala gürelede şansını kaybediyor. Daha doğrusu o şansı yaratmak için zaten gerekli adımı atmıyor.

Geçenlerde yine yana yakıla arayan ve “150 bin dolardan başlayan nefis villalar satıyoruz, Rusya’ya pazarlamak için ne önerirsiniz?” diyen bir Türk yatırımcıya şunu söyledim: “Bakın, bu iş için burada mantıklı bir reklam ve advertoryal kampanyası yapmanız lazım. Yurtdışı emlak konusunda Rusya’nın çok satan, saygın emlak dergileri var. Oraya hem reklam vermeniz, hem de tanıtım yazıları, advertoryaller çıkartmanız lazım. İspanya, Kıbrıs, Yunanistan, Hırvatistan ve hatta artık Bulgaristan bile sayfa sayfa bunu yapıyor. O dergilerde en az Türkiye’ye yer veriliyor. Çünkü siz üç kuruşun hesabını yapıyorsunuz. Kazanayım ama harcamayayım diyorsunuz. Bu sektörün gereğini yapmazsanız, ‘Bize orada müşteri verene yüzde 3-5 komisyon veriririz’ kolaycılığına kaçarsanız hiç şansınız yok.”

Karşımdaki olayın ciddiyetini kavramışa benzemiyordu. Kestirmeden bir daha denedim: “Bakın, eğer siz satmak istediğiniz villalardan sadece birinin bedelinin üçte birini Rusya’da reklam ve tanıtım için peşinen harcamayı göze almıyorsanız hiç gelmeyin buraya! Önce o parayı çıkarıp masaya koyun. Bunu göze alırsanız, müşteriye de gerekli güveni verirseniz, ortada vadede çok pazara kazanabilirsiniz!”.

Evet Ruslar Türkiye’yi seviyor. Evet, son istatistikler bir düşüş gösterse de bu sevgi azalmaz. Evet, otellerde sıkılan Ruslar hem ev konforunda daha uzun kalmak, hem de yatırım olsun diye Türkiye’den ev de alabilirler. Ama bunun için ciddi tanıtım, reklam, PR lazım. “Ben güzel evler yaptım, söyleyin Ruslar gelip alsın” diye Akdeniz kıyılarında mırıldanmakla bu işler olmaz. Bir ara Ruslara gayrımenkul satımı yasaklanmştı. Yeni yasa ile bu yasak kalktı ama daha onu bile Ruslara duyurabildiğimiz kuşkulu!

Yani bu tablo çok parlak değil. Daha ayakları Türkiye’ye yeni yeni alışan Rusları bu anlayışla gayrımenkule çekmek zor. İngilizler, Almanlar kendi kurdukları "komün"lerde yaşıyorlar Türkiye'de. Seçtikleri kasabalar belli. Kendi cemaat yaşamları zaman içinde oluşmuş bir vakıa. Ruslar için de belki zamanla Antalya ya da Kemer'in böyle bir şansı var. Zamanla.

Ama “Ya sayı saymasını bilmiyor, ya da dayak yememiş” dedirtecek akla ziyan fiyatlarla kolayından köşeyi dönmek isteyenler hiç heveslenmesin... Aynı fiyatlara İspanya’da da –daha kötü yerde, daha küçük, daha eski vs de olsa- evler var. Ve Türkiye “marka” olarak bir İspanya, bir İtalya, bir Yunanistan değil maalesef... Bir de Ruslar 5 yıldızlı otellere gittiklerinde “yapma bir cennet”te yaşayıp geliyorlar. Ama otellerin dışına çıkıldığında, tatil bölgelerinde bile olsa şehirler, kasabalar hala “3. dünya ülkesi” görüntüleri veriyor. Hala sonu gelmeyen “Nataşa muhabbetleri” de işin cabası. Ortam böyle ise, fiyatlar da akla ziyan ise, oralarda ev, villa, sahibi olmak neden cazip olsun ki?