Göcek'te tatil yapan bir Türk ailesi Rusça bilir de, yan masada garsona dert anlatmak isterken kan ter içinde kalan Rus aileye yardım elini uzatırsa ne olur? Peki ya misafirperverliğin alası Rus tarafından gelir de, iki aile bir anda bir yatın içinde ahbap olursa? Peki  bu Ruslar Türkiye ile ilgili neler anlatırlar, nelere dikkat çekerler? TürkRus.Com yazarlarından Neslihan Aktay, tesadüfen Göcek'teki o ailenin ferdiydi ve notlarını yazdı:

Göcek’te Rus misafirperverliği!

Son yılların trendlerden mi dersiniz yoksa huzur dolu bir tatil arayışı mı bilmem ama, tatil köylerinde egemenlik haftada 500 dolara tatil yapan müşterilere kaldığından beri Türkiye sahillerinde mavi yolculuğa çıkmayanı artık tatil yapmış saymıyorlar. Mavi yolculuk deyince rota da belli zaten. Göcek’ten veya  Bodrum’dan hareketle civardaki koylarda gece demir atılacak, gündüz denize girilecek.

Yetmiş iki milletin teknesini çektiği şu canım Göcek’te yat sahipliği sıralamasında dünyada hatırı sayılan Rusya’dan kimseler neden yok? Neden Göcek Belediyesi Rusya’da bir kardeş kent vs seçip de davet etmez, belirli kişilere en azından bir sezonluk yat hizmetini tanıtım, davet amaçlı olarak ücretsiz vermez diye kendi çapımızda konuşuyorduk ki yan masadan garsona derdini anlatmaya çalışan Rus ailenin yükselmeye başlayan seslerini duyduk. Az önce Türkçe verdiğimiz siparişi üç seferde anlayan garsonun bu kez, bu aileyi verem etmesine gönlümüz razı olmadığından eşim Rusça bilen müdahil olarak ortalığı sakinleştirdi. Başlayan sohbetimiz aynı masada keyifli bir yemek ile devam edip, ayrılık vakti gelince ısrarcılığın sadece Türklere değil, nasıl Ruslara has bir özellik olduğunu da görmüş olduk. Kesinlikle teknelerinde bir çay içmeden olmazmış! Öne sürülen bahanelerin ısrarla çürütülmesi ardından sohbete teknede devam kararı verildi!

Bizler tekneye adım atıp , bizim oğlan ile çocuklar da kendini denize atınca gerçekten keyifli bir sohbet başladı ki sormayın. Ailenin babası, Samara’da oto yedek parça toptancılığı yapıyormuş. Önceki yıllarda Türkiye sahillerini kara yolu ile gezmiş, Yunan adalarında mavi tur yapmışlar. Bu kez de yatları ile Türkiye’yi keşfetmeye karar verince Göcek’e gelmişler.  İşin ilginci onların da şikayeti Türkiye’nin Rusya’da yat turizmi üzerine tanıtım yapmaması. Çok güzel koylarınız, Akdeniz ülkelerinden daha ucuz ama en az onlar kadar kaliteli marinalarınız olmasına karşılık yatçılığa bu kadar ilgi duyulan Rusya’da neden tanıtım yapılmaz, neden Türkiye denilince Rusların aklına sadece deniz kum güneş ve açık büfe tatili gelir, reklamlar ve tanıtımlar neden sadece bunun üzerine diyorlar. Yat turizminin bıraktığı döviz düşünülünce haksız da sayılmazlar hani. Türkiye’deki bu kadar çok alternatif tatil imkânlarının neden tanıtılmadığını hiç anlamıyorlarmış. Diğer yandan karayolu ile Türkiye kıyılarını dolaşmak da onlar için pek kolay olmamış. Yeterli sayıda kaliteli kamping ve konaklama alanlarının olmamasını yadırgıyorlar. Karayollarının denize paralel olmalarına karşılık denizi görmeden seyahat etmek ve diledikleri koylara karayolu ile ulaşamamak şaşırtmış onları. Ulaşılan çoğu koyda da kaliteli bir tesis olmaması, insanların doğa harikası yerlerde barınak tarzında günübirlik tesislere mahkum bırakılmasını da anlamıyorlar.

Türkiye’de yaşanmış o kadar çok anıları var ama hele bir seferinde karbüratöre gelen benzin memesi ısınıp da benzini karbüratöre göndermeyince oraya domates takarak şehirdeki servise kadar ulaşmalarını sağlayan yol üzerinde mısır satan yaşlı amcayı hala unutamamışlar.

Anlattıkları hepsi birbirinden ilginç anılarına mı şaşayım yoksa Türkiye sahillerinde, bir Rus ailenin teknesinde, masaya demlik içinde getirilen çaya mı bilmem ama iyice ısınan sohbet votkalı bir akşam yemeği ile son buldu.  Vedalaşırken bu kez ısrar bizdendi. Yarın akşam kaldığımız otelde birlikte bir akşam yemeği yemeden hayatta bırakmazdım! Her ne kadar zeytinyağlı dolmaları ben sarmayacak olsam da!