Rusya'da tuz stoklarının tükendiği dedikoduları fısıltı gazetesi aracılığı ile yayılınca, insanlar marketlere hücum etti ve gerçekten çoğu yerde tuz kalmadı.

Benzerlerini sıklıkla Türkiye'de yaşadığımız bir durumdu bu. Fısıltı gazetesini yayınlayanlar, aynı zamanda birer sosyolog olma özelliği göstererek kendi toplumlarının zayıf noktalarını çok iyi yakalıyorlar.  2. Dünya savaşında Rusya'da tuzsuz kalmanın acısını bilenleri bu zayıf noktalarından yakalamak zor olmadı.

Türkiye'de ise benzer dedikoduları zamanında ‘Bankacılık', son günlerde ise ‘Tarihi belli olan deprem!' konularında yaşamadık mı? 

Fısıltı Gazetesinin bilimsel açıklamalarına baktığımızda * ortaya çıkış nedenini kısaca "Bireyler tarafından hissedilen gerilim durumunun nedenini açıklar ve bu gerilimi hafifletir" olarak görüyoruz.

Bu durumdan, "Haber kaynaklarından hiçbirinin diğerinden fazla güvenilir olmaması gibi bir sonuç da çıkıyor.

İki ülkenin varolan ortak özelliklerinden birisi olan ‘Batıl inançlara bağlılık' üzerine bir de geçmişten gelen tedirginlik eklenince  toplumdaki bu sorunu çözme görevi yine medyaya düşmüyor mu?

Medyanın bu durumlar karşısında nasıl tavır göstermesi gereğini ona hükmedenler düşüne dursun, geleceğini, geçmişte çekilen sıkıntı ve fedakarlıklar üzerine kurmak, yokluk yıllarını yaşamış yaşlı kuşağın anılarına sahip çıkmak yine iki ülkeyi birbirine benzeten ortak özellik olarak göze çarpıyor.

Refahın hep varolduğu toplumlar, dedikodulara papuç bırakmazken medeni ülke tanımlamasına lâyık görülüyor, bizler ise hâlâ ‘Doğu ile batı arasına sıkışmış iki ülke' etiketini beraberce söküp atmaya çalışıyoruz

*Gordon Allport, Leo Postman ‘The Basic Psychology of Rumor'