"DELAVAYA KALBASA" NESLİHAN AKTAY YAZIYOR: Bayram, gurbette olunca hüzünle yaşanır derler . Oysa gurbete çıkanların yuvalarında da bayramlar hüzünle yaşanıyor. İster ekmek parası derdine deyin, ister süsleyip globalleşme. Sonu ayrılık işte. Bu uğurda geride kalanların evinde, ayrı geçen günlerin, sessiz yaşanan akşamların devamına, bayram da hüzün olarak yansıyor çocuk gözlere. Bayram sabahı öpülen tek ana eli, hep hissedilen eksikliğin vurgulayıcısı gibi. Evin yalnızlığını örtbas etmek için midir bilinmez, yapılan ziyaretler bile sayılıdır.

Oğlu gurbete çıkan anaların zaten çocuklaşan yüreği, torunların geldiğine sevinemeden gurbetteki evladın özlemi ile  buruklaşınca, bu çocuklara sıkça verilen ‘Sus payı'na nazire yapar gibi ‘İyi' bir harçlık kopuyor gönülden. Cömertliklerin minik insanları ‘acınma' duygusu ile tanıştırdığından ise habersiz etraf. Klişeleşmiş sohbetler başlayınca; ‘Ne yapsın babanız? Sizlere daha iyi bir hayat sunmak için oralarda' gibisinden, teselli adına söylenen sözler kimse fark etmeden küçük omuzlara ‘Vicdan azabı' gibi yükleniyor. Ardından, gidilen kabir ziyaretlerinde babanın hangi tarafta olduğunu acıyarak sorgulayan bakışlar yapışıyor üzerlerine bu kez de. Hasbelkader babaanne veya büyükbaba ise ziyaret edilen, babasının gurbete çıkma hesabını verircesine sağlıklı ve iyi olduğu dilinin döndüğünce anlatılır, çiçekler daha özenli yerleştirilir torunlar tarafından.

Oğlu gurbette hayat kurup, evlat sahibi olmuş analar her bayram eş dost tarafından çekildikleri sorgudan ‘Türk' olan torunların ‘Türk' isimlerini söyleyerek sıyrılmaya çalışıyor. Çok iyi bir kız olan gelinlerin geçen yaz geldiklerinde yaptığı Türk kahvesi, demlediği çaylar gururla anlatılıp, Türkçe'yi de öğrendikleri vurgulanıyor sürekli. Oğlu çok mutludur. Önemli olan da O'nun mutluluğudur değil mi? Yüreğe gizlenen endişelerini hiç paylaşmıyor, bir ömür sürecek hasreti kabullenmek istemiyorlar.

Bir de ‘Eşler' cephesi var bu işin. Kimi kadınları yavrusunun gizli hüzünleri yaralar, kendi yalnızlıklarına ek. Kimileri de vardır ki gidemedikleri bayram tatili, giyip de gösteremedikleri markaların stresi yaşamlarına gölge olarak düşünce, acısını uzaktaki eşin başına kakılan sözlerle çıkaran. Bu zamanlarda erkeklere de ‘Sadece para babası' olmanın tuhaf hissini yaşamak düşer hep.

Bayram sonu kalplerdeki ‘Değer mi?' hesaplaşması sürerken, beraberlik ümidi yine bir sonraki bayrama kalıyor.

Ayrı veya beraber, herkesin bayramı kutlu olsun. Bayramda aileler hep birlikte olsun.