Rusya'dan,Turkiye'ye karayolu ile seyahatim

Gecen yil ekim ayiydi.Butun es ve dostlarimin Turkiye'ye araba ile gitmeme israrlarina ragmen herseyi goze alarak gitmeye karar verdim.Butun bilgileri topladiktan sonra ilk isim kendime rahatlik olsun diye Moskova-Soci guzergahinin yol haritasini hazirlamak oldu ve bir atlasi bunun icin heba edip 2 m.uzunluguna varan bir yol haritasi hazirladim.

Artik butun hazirligimizi yapmistik.Persembe gecesi idi. Butun esyalarimizi bizi ugurlamaya gelen arkadaslarimizinda yardimi ile arabamiza yukledik.Ben o arada bana getirilen son parcayida bagaja koydum ve bagaji kapattim.Daha ilk olumsuzluk burada basladi. Nasil olduysa arabanin anahtarini bagajda unuttum ve baska yedek anahtar yoktu! Vele havle vele... Napicaz?  Gecenin saat birinde Moskova'da ne yapilabilir?

Komsunun da yardimi ile bulduk bir yer (slujba spasiniye-Angel), aradik ve bir saat sonra geldiler.Arabanin kapisini 2 dakikada actilar.Neyse cok tesekkur edip borcumuzun ne kadar oldugunu sordum. Aldigim cevap 3000 ruble oldu. Bana biraz fazla geldi ama sonucta yapacak birsey yok. Odedik paramizi ve Moskova'dan yola ciktik.

Rostov istikametinde yol aliyoruz ve Varonej sehrine yaklastik. Bu arada sunu belirtmeden gecemeyegim. Benim dikkatimi ceken yol esnasinda, yuk tasiyan butun TIRlarin trafik noktalarinda beklediklerini ve gun agarincaya kadar yola cikmadiklari ve bu tabiki bizim icin cok iyi oldu. Geceleyin gercekten yollar bos. Tam Varonej sehri cikisinda yol ikiye ayriliyor ve ben acaba dogru yere mi dondum diye biraz tereddutte kalip durdum. Geri gelip tabelaya bakmak istedim.Keske gelmez olsaydim.Arabanin camlari siyah filmli oldugundan aynalarda birsey gorunmuyor karanliktan.Ne olduysa oldu,geri gelirken sag tarafda park etmis olan TIR'ı gordum ama gec gordum.Anlayacaginiz arabanin sag tarafi biraz cizildi ve tabii ki moralimiz cok bozuldu. Tabii bu arada esimdem isitmedigim azar kalmadi.Ben sana demedimmi arabayla gitmeyelim falan filan...

Neyse yolumuza devam ediyoruz.Artik sabah saat 9 civari falan kahvalti yapalim diyoruz ve o arada sol tarafta tirlarin park ettigi bir yer ve o da ne? Gozume ilisen levhaya bakar misiniz? Turkce yazili 'Kahvalti ve Turk yemekleri bulunur'. Tabii ki durur muyum, hemen daldim. Girdik iceri Turk sofor arkadaslarimiz sabah caylarini yudumluyorlar.Tanistik hos bes ettik.Bu arada cok guzel bir kahvalti yapip yolumuza devam ettik.

Aksam uzeri Rostov sehrinide gecip Soci istikametinde ilerliyoruz.Gece 2-3 gibi artik daha fazla gidemeyecegimi anlayip kucuk bir sehirde mola verip uyuduk bir kac saat.Sabah 6 sulari kalkip yolumuza devam ediyoruz ve artik Soci'ye 200-300 km kaldi.Yolumuzun basindan beri ve benim gordugum en kotu yol, son kalan 200 km yol diyebilirim. Manisa-Izmir arasi Sabuncubeli virajlari, bu virajlarin yaninda sanki hic kalir.O kadar keskin virajlarki saatte ancak 30-50 km hizin uzerine cikamazsiniz ve birde dusununki bu mesafe 200 km ye yakin.Neyse sonunda Soci'ye vardik.Cumartesi gunu saat 10 gibi feribota geldik.Birde ogreniyoruzki feribot cumartesi gunu kalkmayacak. Bize soylenen en erken pazar aksami en gec pazartesi sali gider dediler.Yapacak birsey yok, bekleyecegiz artik.

Biletlerimizi aldik ve bir otel bulup yerlesmek icin ayrildik.Neyse bir otel bulup yerlestik.Ben dusundum nasil olsa en erken pazar aksami gideriz diye vaktimiz varya bu arada arabanin sag tarafini yaptirayim.Boya ve hafif kaporta isi var(sadece sag on kapi).Neyse gittim sanayiye bir Ermeni usta bulup anlastim 100$ ve dedim ki "Bana yarin en gec saat 3'te(15 00)teslim edeceksin." Hatta bana 50 $ dedi, ben "100$ veriyorum ama bana mutlaka saat 3 'te yetistireceksin" dedim.Tamam anlastik ve arabayi birakip ayrildik.Aksam gezdik,tozduk ve otelimize donduk.Yol yorgunlugunun ardindan guzel bir uyku cektik ve sabah saat 10 sulari cart telefon..

Allah allah dedim kim arayabilir acaba? Arayan feribota bilet aldigimiz kiz,demezmi en gec saat 12 ye kadar arabanizla birlikte limanda olun..vele havle  vele.. Napcaz? Araba tamirde ve saat 3 te hazir olacak.Ben hemen ustayi aradim, "Naptin ne kadar isin var?". "Saat 3 te hazir araba" dedi.Dedim "1 saate kadar topla arabayi geliyorum". "Abi olmaz yetistiremem 1 saate kadar" dedi. Dedim "Bana sadece kapi kapansin yeter,diger malzemelerini topla bir kutuya o kadar".

Neyse topladi,verdim 50$ aldim arabayi dogru limana saat 12 ye yetistik ama sadece arabayi baska limandan aliyorlar,kendin baska yerden biniyorsun.Tabii bizim binmemiz aksam saat 9' u buldu, hareket etmemiz ise saat 12'yi.Neyse kaltik Trabzon'a dogru yol aliyoruz.Biz kamaralarimiza cekildik ve uyuduk. Sabah gurultulerden kalktikti baktik Trabzondayiz. Trabzonda indik.
 
Neyse gelelim yolculugumuzun bundan sonraki bolumune,bundan sonraki yolculugumuz Trabzon-Soma/Manisa.Allahim ne guzel insanin kendi vataninda seyahet etmesi,karnin mi acikti cek ordan bir lokantaya istedigini ye babam ye.. 

Neyse tatilimizi bitirdik donucez artik,Trabzon'a telefon edip feribotun ne zaman kalkacagini ogrendik.Hazirliklarimizi yaptik ve ben bu arada tika basa arabayi doldurdum yani diyebilirimki sadece on koltuklar bos. Vedalasma toreninden sonra yolumuza ciktik,bir gunluk yolculuktan sonra Trabzona geldik.Hersey ayarladimiz gibi zamaninda gitti ve feribota tekrar bindik.Buraya kadar cok guzel.

Soçi'ye geldik,butun yolcular yavas yavas cikiyorlar.Biz bekliyoruz arabamiz var ya hani, arabayla beraber cikariz diye.Bize demesinler mi "Arabadaki butun esyalarinizla birlikte gumrukten cikacaksiniz, arabayi ise 3 gun sonra baska limandan almaya geleceksiniz".Bunu duyunca sanki beynimden vurulmusa dondum.Iki gun sonra is basi yapmam gerekiyor.Neyse burasi Rusya ve her sorun halledilir. Kendime dedim "Dur, bunun mutlaka bir caresi vardir".Bu arada bizden baska feribotta bir Mersedes vardi onu biraktilar.Sadece biz kaldik ve ayrica yuk getiren turk TIR'lari.

Hanimla beraber gittik gumruk bas mudurune yalvar yakar ettik ne olursunuz bizi birakin buradan. Bastan ne kadar "Olmaz" dedi ise fazla dayanamayip "Bekleyin" dedi, "En sona birseyler yapariz." Neyse bekledik ve sadece biz kaldik.Geldi arabada teker teker bakti esyalarimiza ve insafa gelip bıraktı bizi, ciktik.

Bundan sonra beni dusunduren sadece 200 km lik virajli yol var vede trafik. Bu yolu da ister istemez gectik ve bundan sonraki korkulu ruyalarim trafik polisleri.Ben hayatimda bu kadar trafik cezasi verdigimi hatirlamiyorum.Her 3-5 km de bir GAI'den artık gina geldi.Bir defasinda "dur" isaretine ragmen durmayip yoluma devam ettim, ama daha sonrakinde durmak zorunda kaldik.Ve Allaha cok sukur, Moskova'daki evimize sag salim donduk.

Şimdi dönüp düşünüyorum da: Bir daha Rusya'dan Türkiye'ye arabayla gitmek mi? Tövbeler olsun...

Recep Ünlü