Suat Taşpınar Radikal'de yazdı: Bu memlekete çok kızıyorum. Ve bu memlekete bayılıyorum. Vallahi. Laf olsun diye söylemiyorum. Bir ‘tatlı bela’ burası. Ne onunla, ne onsuz oluyor. Can sıkacak şey çok; ama lügatında ‘can sıkıntısı’ yok. Başka bir memleketin birkaç senelik gündemi mevzular burada birkaç güne sığıyor. Afrika’ya Safari’ye giden uyuşuk Batılılar buraya gelse adrenalin anında tavana vurur. Hayvansa burada da iki ayaklısı bol. Cangılsa, burası tam adresi. Neyse. Bu kadar muhabbetin muhatabı, nesnesi hangi memleket mi?

Suat Taşpınar, Radikal'de yazdı: Türklerle Rusların pek çok ortak yönü var. Size upuzun bir liste çıkarabilirim. Yıllardır bu mevzuyu yazıp çizmekten gına getirmiş olabilirim. Rusçada bir laf var: “Rus'u kazısan altından Tatar çıkar” diyorlar. Türklerle Rusların pek çok ortak yönü var. Size upuzun bir liste çıkarabilirim. Yıllardır bu mevzuyu yazıp çizmekten gına getirmiş olabilirim. Rusçada bir laf var: “Rus’u kazısan altından Tatar çıkar” diyorlar. Putin bile ‘birlik ve beraberlik’ mesajları verirken kullanıyor bu özlü sözü. Ben de “Üstündeki eski sistemden ve de soğuk iklimden kaynaklanan hafif buz tabakasını iki kadeh içki, iki satır muhabbetle eritin; Rus ile Türk birbirine çok benzer” diyorum.

Suat Taşpınar Radikal'deki "Gece Gündüz Moskova" köşesinde yazdı: Cam gibi parlayan buz tabakasının üstünde keyifle top oynuyorlar. “Aman hava soğuk, çıkma dışarı hasta olursun” diye eve mahkum eden ebeveynleri yok. Çoğunluk, “Burada yaşıyorsan, buranın şartlarına uyacaksın, soğuk vız gelir” diye düşünüyor. Kat kat giysiler, şapkalar, atkılar, eldivenlerle lahana gibiler. Eksi 10 derecede top tepiyorlar. Sık sık kayıp kıç üstü düşmek işin eğlencesi. Düşen de seyreden de kahkahalarla gülüyor. Ben, başının üstünden kara tren gibi habire buhar tüten bizim oğlanın ‘gözlemcisi’ olarak seyirdeyim. Telefonum çalıyor. 

Suat Taşpınar, Radikal'deki "Gece Gündüz Moskova köşesinde yazdı: Neredeyse 25 yıl evvel tanışmıştım onunla. Yıllar boyunca bana benden güzel anlattığı taşra şehirlerinin bir benzerinde... Sadece onunkinden farklı bir dilde, ama aşağı yukarı aynı şeylerin konuşulduğu, yaşandığı bir uzak iklimde. Onu yıllar sonra onun memleketinde, onun dilinde yad edeceğim aklımdan bile geçmezdi... 

Suat Taşpınar, Radikal'deki köşesi "Gece Gündüz Moskova"da yazdı: Soluk soluğa daldı içeri. Koltuğunun altında da bir tomar ‘Türk gazetesi’. İnternet çağındayız, ama kağıdın büyüsü başka. Burada yaşayanlar için ‘taze gaste’ kahvaltıda çıtır simit-zeytin kadar anlamlı bir hediye. “Ne oluyor Türkiye’ye! Müthiş, müthiş!” diye sevimli aksanıyla damardan girdi. Yıllardır Moskova-İstanbul hattını su yolu yapan, ‘Türk kadar Türk’ olan bu Rus ahbabı dinlemek için karşısına oturdum. Zira bizim meselelerimize bizden daha objektif baktığını iyi biliyorum. Kuş bakışı, ama nalıncı keseri ya da kuş beyniyle değil!

Suat Taşpınar, Radikal'de yazdı: Rousseau, bir ağacın önünde durur. Kendi kendine, “Eğer bu taşı ağaca isabet ettirirsem, bundan sonra yaşamımda her şey iyi gidecek” der. Taşı atar ve ıskalar. “Bu sayılmaz” diyerek, bir başka taş  alır ve ağaca da birkaç metre daha yaklaşır. Yine ıskalar. ‘Bu da sayılmaz’ deyip birkaç metre daha yaklaşır. Yine ıskalar. “Bu da sayılmaz” deyip biraz biraz daha yaklaşır ağaca, yeni bir taş alır. Yine ıskalar.

Dün gece Kremlin’e bir taş atımı uzaklıktaki Ritz Carlton Oteli’nin salonunda Erdoğan kürsüde konuşuyor... Önünde kağıt, not yok. Anlattıkları şeyler “ezberden” atılacak konular değil; bilmek lazım. Temel stratejik saptamalardan kimi projelerin ayrıntılarına kadar; dolu, etkileyici bir konuşma...  Başbakan sözünü noktalarken, salonda oturanların büyük bölümünün aklından aynı şeyin geçtiğinden pek kuşku yok: “Başbakan konuya ne kadar da hakimmiş!” İşte burası durup düşünmemiz, gerekirse özeleştiri yapmamız gereken nokta:

Suat Taşpınar, Radikal'deki "Gece Gündüz Moskova" köşesinde yazdı: “Nereden çıktı bu ziyaret? Gündemde yeni imzalar mı var?” Erdoğan'ın Putin'e Moskova'da konuk olacağı 12-13 Ocak'taki ziyaretle ilgili bu soruyu soran çok. Cevabı, geçen ağustos başında Ankara'da Putin'i ağırlarken... “Nereden çıktı bu ziyaret? Gündemde yeni imzalar mı var?” Erdoğan’ın Putin’e Moskova’da konuk olacağı 12-13 Ocak’taki ziyaretle ilgili bu soruyu soran çok. Cevabı, geçen ağustos başında Ankara’da Putin’i ağırlarken bizzat Erdoğan’ın söylediği sözler:

Suat Taşpınar, Radikal gazetesindeki köşesi "Gece Gündüz Moskova"da yazdı: Koca memleket yeni yılı kutlamak için on gün kesintisiz tatile çıkıp kepenkleri indirmişken... Yıllardır ilk defa  diz boyu kar sayesinde Moskova güzel Moskova’ya benzemişken... Ahali votka-şampanya şişelerinde balık olmuşken... Benim aklıma bir soru kene gibi yapıştı, düşmüyor: “Yeltsin bugün başkanlığı bırakıyor olsaydı, mevcut şartlarda Putin ile  Medvedev arasında tercih yapmak zorunda kalsaydı, halef olarak hangisini seçerdi?”

Suat Taşpınar, Radikal'deki köşesi "Gece Gündüz Moskova"da yazdı: Neredeyse 20 yıl geçmiş üstünden. Ama evvelki gün gibi aklımda. 1990 Mart başında, cıvanın haznesine doğru büzüldükçe büzüldüğü feci bir kış günüydü. Henüz kızıl bayrağın dalgalandığı devirdi. Koca bir imparatorluğun yokluk içinde kıvrandığı, dizleri üstüne çöktüğü günlerdi. Ömrümde ilk defa, ‘turist kontenjanından’ Moskova’ya gelmiştim. Lahana usulü giyinmemize rağmen ayaz her yanımıza jilet atıyordu. Bir arkadaşımla birlikte, minaresi yıkık ama mihrabı yerinde Moskova’yı hüzün  ve hayranlık bulamacı bir duyguyla adımlarken acıkmaya başladık. Milyonluk bir metropolün göbeğinde, gündüz gözü açlık ve soğuğun ittifakıyla bir insanın ölebileceğini ilk kez o gün anladım.